Birçok şirketin artık ürün kullanımına ait basılı ekstre/fatura gönderimlerini kısıtlamaya çalıştığını görüyoruz. Nedeni de çok aşikar, ne kadar az kağıt israfı olursa, o kadar çevreyi korumaya katkı artıyor.

Bir yandan da birçok tüketici elinde kağıt şeklinde ekstre/fatura olmadığı zaman işlemlerin takibini detaylı yapamadıklarını belirtiyor. Tüketicinin bu zayıf noktası, “hizmette uyanıklık” yapmayı düşünen şirketlerin işine geliyor. Zam gelen hizmet bedelleri, aşılan limit nedeniyle artan ödemeler vb. tüketici tarafından göz ardı edilebiliyor. Belki de aylar sonra durumun farkına varan tüketici, işin peşine düşse de, uzun zamandır şirket tarafından “aldatıldığını” anlıyor ve o şirketten hızla uzaklaşıyor.

Aslında hem çevreyi koruyup hem de etik davranarak, tüketiciyi kaybetmemek mümkün. Tüketicinin aslında tek bir isteği var, doğru şekilde ve doğru zamanda bilgilendirilmek. Hangi sektör olursa olsun, satış sonrası dönemin en kritik süreci budur.

Bilgilendirme, genellikle şirketlere çok maddi yük getiren bir işlem gibi algılandığı için sıklıkla kaçınılan bir süreç. Ne var ki, kaybedilen müşteriyi geri kazanmak için bunun çok daha üzerinde bir bütçe harcamak gerekiyor. Üstelik, kendisini “kazıklama”ya çalışmadığına inanan tüketicinin şirkete karşı güveni artıyor. Artan güven duygusu sayesinde şirkete ait daha fazla ürün ve hizmeti alma ve çevresine de aldırma olasılığı da hızla yükseliyor.

“Kritik an” olarak ifade edebileceğimiz bu durumların pazarlama ekiplerince derinden incelenmesi ve geç kalınmadan gerekli aksiyonların alınması şirketlere büyük fayda sağlayacak, müşterileri ile arasında sağlıklı bir bağ oluşmasına imkan verecektir.